Mam historię PPCM
PPCM survivors Stories
Ania Kalinowska-Balcerzak
PPCM from 2025 | poznaj moją historię | My PPCM story
Justyna Chachulska-Serweta
PPCM from 2019 | poznaj moją historię | My PPCM story
#walczakiPPCM | #PPCMsurvivors
Kobiety, które mierzą się lub przeszły okołoporodową niewydolność serca tak naprawdę zdołały ocalić swoje życie!
Jesteś jedną z nich? Podziel się swoją historią!
| | |
Women who are facing or have gone through peripartum cardiomyopathy have truly managed to save their lives!
Are you one of them? Share your story!
Dlaczego nasze historie są ważne?
Bo wciąż ich brakuje.
Kardiomiopatia okołoporodowa (PPCM) pojawia się nagle – często u zdrowych kobiet, w czasie ciąży lub tuż po porodzie. W statystykach to rzadkie przypadki. W rzeczywistości – dramatyczne historie kobiet, których serce zaczyna zawodzić w momencie, gdy powinno bić najmocniej dla nowego życia.
Dziś te historie są rozproszo Ich brak w przestrzeni publicznej oznacza brak wiedzy, brak zrozumienia i brak systemowego wsparcia. To także samotność – kobiet, które mierzą się z chorobą w momencie, gdy „powinny” być szczęśliwe.
Pomimo postępów klinicznych, brak jest relacji kobiet po diagnozie, hospitalizacji i rekonwalescencji. Rozproszone “przypadki” są niewidoczne, co powoduje utratę wiedzy o przebiegu choroby, utrudnia edukację i pogłębia izolację chorych matek. A PPCM to choroba, która odbiera poczucie bezpieczeństwa i zmienia wszystko: macierzyństwo, ciało, codzienność, relacje.
Zbieramy i publikujemy je dla Mam takich jak my – które usłyszały diagnozę w jednym z najbardziej przełomowych momentów życia. Ale robimy to także dla naszych córek i ich córek. Żeby w przyszłości żadna kobieta nie czuła się niewidzialna, a objawy nie były bagatelizowane. Żeby świadomość tej choroby rosła razem z kolejnymi pokoleniami.
Te historie mają moc zmiany.
Edukują, wspierają inne kobiety, pomagają lekarzom lepiej rozumieć pacjentki, a badaczom – dostrzegać to, czego nie widać w danych. Pokazują drogę – od pierwszych objawów, przez diagnozę i leczenie, po powrót do życia. Łączą perspektywę medyczną z realnym doświadczeniem kobiet.
Budują wspólnotę tam, gdzie wcześniej istniała izolacja.
Bo każda opowiedziana historia to nie tylko świadectwo.
To szansa na szybszą diagnozę, lepszą opiekę, większe zrozumienie i krok w stronę świata, w którym zdrowie matek naprawdę ma znaczenie.
Because they are still missing.
Peripartum cardiomyopathy (PPCM) strikes suddenly – often in otherwise healthy women, during pregnancy or shortly after childbirth. In statistics, these are rare cases. In reality, they are dramatic stories of women whose hearts begin to fail at the very moment they should be beating strongest for new life.
Today, these stories are scattered, often unspoken. They disappear into private conversations, closed groups, and individual memories. Their absence in the public space means a lack of knowledge, a lack of understanding, and a lack of systemic support. It also means loneliness – for women facing a life-threatening condition at a time when they are “supposed” to be happy.
These stories remain fragmented and invisible. Without them, there is less awareness, more difficult diagnosis, and deepening isolation for affected mothers. And PPCM is a disease that takes away a sense of safety and changes everything: motherhood, the body, everyday life, relationships.
We collect and share these stories for mothers like us – who received a diagnosis at one of the most transformative moments of their lives. But we do this also for our daughters, and their daughters. So that no woman in the future feels invisible, and no symptoms are dismissed. So that awareness of this condition grows with every generation.
These stories have the power to create change.
They educate, support other women, help doctors better understand their patients, and allow researchers to see what data alone cannot capture. They map the journey – from first symptoms, through diagnosis and treatment, to recovery and rebuilding life. They connect medical knowledge with lived experience.
They build community where there was once isolation.
Because every story told is more than a testimony.
It is a chance for earlier diagnosis, better care, deeper understanding – and a step toward a world where mothers’ health truly matters.